Nedeland is het belangrijkste broedgebied voor de grutto in de wereld, maar de aantallen gaan zorgelijk achteruit. Gelukkig is hij nog uitgebreid te bewonderen in het Lauwersmeer. Het is ieder jaar weer een mooi moment als de grutto’s vanuit hun winterverblijf hier weer arriveren. Vanaf eind februari kijk ik er altijd naar uit. De balts van de grutto’s is een spectaculair gezicht. Prachtig om mee te maken.
De achterste grutto is het mannetje in zijn mooie oranje  baltskleed. Hij zoekt toenadering tot het vrouwtje voor hem, dat, zoals bij de meeste vogels, duidelijk minder kleur op de vleugels heeft. Het mannetje probeert indruk te maken, het vrouwtje is niet afwijzend. Het spel is op de wagen.
Na de toenadering volgt een soort paringsdans.
Daarbij gaan ze ook wel de lucht in. Het kan gepaard gaan met een hoop lawaai.

 Het mannetje spreidt zijn imponerende vleugels om indruk te maken op het vrouwtje

Het mannetje springt op het vrouwtje en de paring vindt plaats.

In een oogwenk is de bevruchting een feit. De eieren kunnen worden gelegd, meestal een stuk of vier. Een gruttopaartje blijft meestal het hele leven bij elkaar.
Het mannetje springt van het vrouwtje af, de bevruchting is voltooid. Het vrouwtje legt meestal drie of vier eieren en broedt ruim drie weken. De jongen verlaten het nest direct na de geboorte, het zijn nestvlieders, maar ze worden nog wel een tijdje verzorgd door de ouders.